السيد ثامر العميدي ( مترجم : عليزاده )

245

المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( در انتظار ققنوس ) ( فارسى )

پرسش چهارم : چگونه مىتوان از امام غايب بهره جست ؟ آخرين پرسشى كه در اين باب ، اذهان را به خود مشغول مىسازد ، اين است : با آن‌كه امام مهدى عليه السّلام در ميان امت نيست و از انظار مردم مخفى است ، پس وجود ايشان چه سودى به حال جامعه‌ى اسلامى و مسلمانان دارد ؟ 6 پاسخ : يك محقق ژرف‌نگر و بافراست ، اولين نكته‌اى كه بايد در جهت ابهام‌زدايى از اين مسئله مورد توجه قرار دهد ، تصريح احاديث معتبر به ناگهانى واقع شدن ظهور امام مهدى عليه السّلام است كه به يك‌باره و بدون تعيين زمان مشخصى رخ خواهد داد ، و اثر ناگهانى واقع شدن قيام امام عليه السّلام اين است كه هر نسلى از امت اسلامى ، در هر عصرى از اعصار ، چشم‌نگران ظهور دفعى پيشواى موعود خود هستند . و خود اين حالت ، منشأ فوايد و خيراتى براى امت اسلامى است كه به برخى از آن‌ها اشاره مىكنيم : 1 . حالت انتظار ، هر مؤمنى را به سوى پايدارى و مقاومت در امر دين‌دارى و تقيّد به دستورات شرعى و دورى از ظلم به ديگران و غصب حقوق آنان فرامىخواند . زيرا در حكومتى كه - پس از قيام ناگهانى امام عليه السّلام - به دست ايشان برپا مىشود ، حق مظلوم از ظالم ستانده خواهد شد و قسط و عدل به همه جا گسترش خواهد يافت و بساط ظلم و جور از پهنه‌ى گيتى برچيده خواهد گرديد . و نبايد پنداشت كه شريعت اسلام و قانون قرآنى آن ، ظلم و تجاوز را ممنوع ساخته است و اين براى مقصود ما كافى است زيرا دستيابى امت به احساس وجود حكومتى مقتدر در جامعه ، عامل بازدارنده‌ى نيرومندى محسوب مىشود كه جلوى ارتكاب جرايم را سدّ مىكند . در حديث صحيح نيز وارد شده است كه خداوند امورى را به وسيله سلطان منع مىكند كه با قرآن منع نمىكند . « 1 » 2 . حالت انتظار ، افراد امت اسلامى را به سوى يك وضعيت آماده‌باش هميشگى براى پيوستن به سپاه امام مهدى عليه السّلام و كسب آمادگى كامل جهت جانبازى و فداكارى در راه تثبيت تسلط كامل امام عليه السّلام بر اوضاع و گسترش قلمرو حكومت وى در اقطار كره‌ى زمين ، فرا مىخواند و اين حالت روحيه‌ى تعاون و انسجام و به هم فشردگى مؤمنان را بيشتر مىكند . از آن روى كه اينان مىخواهند سپاهيان امام موعود مهدى منتظر عليه السّلام باشند . 3 . اين غيبت ، فرد معتقد را براى ايفاى نقش خود و انجام رسالت خويش آماده مىسازد ،

--> ( 1 ) . تفسير ابن كثير / ج 5 / ص 109 .